Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017


Μικρασιάτης, μελαχρινός, αδύνατος, γελαστός με μαύρα γένια και καμαρωτά φρύδια. Ντυμένος σαν βυζαντινός πεζοπόρος, με σκουφί και πέδιλα. Στο χέρι του κρατούσε ένα ραβδί.

Αυτή είναι η περιγραφή του Άη-Βασίλη σύμφωνα με την ελληνική παράδοση και όχι καλοαναθρεμμένος, που φοράει γούνα, έχει κάτασπρα γένια, φθάνει με ένα έλκηθρο που το σέρνουν ελάφια και κατεβαίνει από την καμινάδα φέρνοντας δώρα στα μικρά παιδιά. Ο δεύτερο έφτασε στην Ελλάδα από την Ευρώπη όπου μετονομάστηκε, ίσως και λίγο αυθαίρετα. Από Santa Claus ή Pere Noel με το έλκηθρο έγινε Άγιος Βασίλης.

Κι όμως. Ο δικός μας Άγιος Βασίλης "ξεκινούσε σαν μεσαιωνικός πεζοπόρος, αμέσως ύστερα από τα Χριστούγεννα, με το ραβδί στο χέρι, και περνούσε απ' τους διάφορους τόπους, καλόβολος πάντα και κουβεντιαστής με όσους συναντούσε", γράφει ο καθηγητής Λαογραφίας Δημήτρης Λουκάτος, στο βιβλίο του "Χριστουγεννιάτικα και των γιορτών" των εκδόσεων Φιλιππότη, το οποίο συνέστησε η λαογράφος Πόπη Ζώρα. Και συνεχίζει: "Δεν κρατούσε κοφίνι στην πλάτη του ούτε σακί φορωμένο με δώρα. Εκείνο που έφερνε στους ανθρώπους ήταν περισσότερο συμβολικό: η καλή τύχη ιδιαίτερα και η ιερατική ευλογία του. Το μόνο κάπως συγκεκριμένο ήταν το "μαγικό" ραβδί του, απ' όπου με θαυμαστό τρόπο βλάσταιναν ή ζωντάνευαν κλαδιά και πέρδικες, σύμβολα των αντίστοιχων δώρων, που θα μπορούσε να μοιράσει στους ευνοουμένους του".


Η περίπτωση αυτού του Αγίου είναι περίεργη. Παρά την ανώτερη θέση του στην Ορθοδοξία, στην αντίληψη του λαού έμεινε σαν ένας ανθρώπινος άγιος που ζει και περπατά ανάμεσά μας. Σαν ένας επισκέπτης που φέρνει τύχη. Το περίεργο και αντιφατικό είναι ότι ενώ ζούσε, δεν έπαψε να μιλάει και να γράφει κατά της αστρολογίας, των οιωνών, των δεισιδαιμονιών και της ονειρομαντίας. Όλα δηλαδή όσα γίνονται την ημέρα που τον γιορτάζουμε. "Όλα όμως είναι συμπτωματικά", συνεχίζει ο μελετητής. "Είναι γεγονός ότι, αν ο Ιεράρχης Βασίλειος δεν πέθαινε την 1η Ιανουαρίου του 379, τότε κάποιος άλλος θα έπαιρνε τη θέση του".

Την Πρωτοχρονιά τα παιδιά περιμένουν αυτόν τον Άγιο Βασίλη. Οι μεγαλύτεροι περιμένουν την ώρα που θα κόψουν τη βασιλόπιτα. Ένα έθιμο που έρχεται από τα βάθη των αιώνων. Η πιο ελκυστική και ενδιαφέρουσα παράδοση θυμίζει έντονα την πλοκή ενός μύθου. Τη δημοσίευσε το 1904 στο περιοδικό "Ξενοφάνης" ο καθηγητής της Μέσης Σχολής Φαίδων Κουκουλές: Όταν ο Άγιος Βασίλειος ήταν Επίσκοπος στην Καισάρεια, ο τότε Έπαρχος της Καππαδοκίας πήγε με σκληρές διαθέσεις να εισπράξει φόρους. Οι κάτοικοι φοβισμένοι ζήτησαν από τον ποιμενάρχη τους να τους προστατέψει.
Αυτός τους προέτρεψε να φέρουν όλοι ό,τι πολυτιμότερο αντικείμενο είχαν. Μάζεψαν πολλά δώρα και βγήκαν μαζί με το Δεσπότη τους να προϋπαντήσουν τον Έπαρχο. Η εμφάνιση και η πειθώ του Μ. Βασιλείου καταπράυνε τον Έπαρχο, ο οποίος δε θέλησε να πάρει τελικά τα δώρα. Γύρισαν πίσω χαρούμενοι και ο Άγιος Βασίλειος προσπάθησε να τους μοιράσει τα αντικείμενα. Ο χωρισμός όμως ήταν δύσκολος, γιατί πολλοί είχαν προσφέρει πολλά όμοια κοσμήματα και νομίσματα. Τότε, ο Δεσπότης τούς διέταξε να φτιάξουν το απόγευμα του Σαββάτου πίτες και να βάλουν μέσα σε κάθε μία από ένα αντικείμενο. Την επομένη τούς τις μοίρασε και σαν από θαύμα κάθε ένας βρήκε μέσα στην πίτα που πήρε αυτό που είχε προσφέρει...
Σπύρος Δημητρέλης
"ΤΑ ΝΕΑ", 31/12/1994

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Αναβίωσε και φέτος από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μικρασιατών Κωνσταντινάτου το καθιερωμένο έθιμο των παραδοσιακών λουκουμάδων το βράδυ της παραμονής του Αγίου Νικολάου. Οι γυναίκες του χωριού έφτιαξαν σπιτικούς λουκουμάδες και κέρασαν όλους τους παρευρισκόμενους. 
Ακολουθούν φωτογραφίες από την αναβίωση του εθίμου στην αίθουσα του συλλόγου:


















Πατήστε το παρακάτω βίντεο για να δείτε επιπλέον στιγμιότυπα από την εκδήλωση:

Καλά Χριστούγεννα! 

Η καθιερωμένη χριστουγεννιάτικη γιορτή του Συλλόγου μας πλησιάζει. Σας περιμένουμε όλους να περάσουμε μια όμορφη γιορτινή βραδιά!

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Μετά την επιτυχημένη εκδρομή στο Ρούπελ και τα Πορόια, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μικρασιατών Κωνσταντινάτου διοργανώνει νέα εκδρομή την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2017. 
Για δήλωση συμμετοχής, απευθυνθείτε στο Δ.Σ. του συλλόγου.
 Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μικρασιατών θα αναβιώσει το πατροπαράδοτο κωνσταντινιώτικο έθιμο των λουκουμάδων το απόγευμα της παραμονής του Αγίου Νικολάου. Σας περιμένουμε να σας κεράσουμε λαχταριστούς λουκουμάδες!

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017


Δεύτερη μεγαλύτερη περίοδος νηστείας μετά την Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι η νηστεία των Χριστουγέννων, γνωστή στη γλώσσα του ορθόδοξου λαού μας και ως σαρανταήμερο.
Πότε αρχίζει
Αρχίζει την 15η Νοεμβρίου και λήγει την 24η Δεκεμβρίου.
Πώς γίνεται
Η νηστεία του Σαρανταημέρου των Χριστουγέννων γίνεται ως εξής:

Από 15 έως 21 Νοεμβρίου:
  • Kατάλυσις ελαίου, εκτός Τετάρτης και Παρασκευής.
Την 21 Νοεμβρίου, εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου:
  • Kατάλυσις ιχθύος.
Από 21 Νοεμβρίου έως 17 Δεκεμβρίου:
  • Τα Σάββατα και τις Κυριακές κατάλυσις ιχθύος.
  • Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη κατάλυσις ελαίου.
Τις Τετάρτες και τις Παρασκευές χωρίς λάδι, εκτός αν συμπέσουν γιορτές.
Από 18 έως 23 Δεκεμβρίου:
  • Kατάλυσις ελαίου, εκτός Τετάρτης και Παρασκευής.

Λίγα ιστορικά στοιχεία
Μέχρι τα μέσα του τέταρτου αιώνα, η Ανατολική Εκκλησία γιόρταζε μαζί και τη γέννηση και τη βάπτιση του Χριστού, τα Επιφάνεια, την ίδια ήμερα, στις 6 Ιανουαρίου. Τα Χριστούγεννα ως ξεχωριστή γιορτή, εορταζομένη στις 25 Δεκεμβρίου έφτασε στην Ανατολή από τη Δύση γύρω στα τέλη του ίδιου αιώνα.
Με τη διαίρεση της άλλοτε ενιαίας γιορτής και την καθιέρωση τριών ξεχωριστών, της Γέννησης την 25η Δεκεμβρίου, της Περιτομής την 1η και της Βάπτισης την 6η Ιανουαρίου, διαμορφώθηκε και το λεγόμενο Δωδεκαήμερο, δηλαδή το γιορτινό χρονικό διάστημα από τις 25 Δεκεμβρίου ως τις 6 Ιανουαρίου. Έτσι διασώθηκε κατά κάποιο τρόπο η αρχαία ενότητα των δύο μεγάλων γιορτών, αυτή της Γέννησης και της Βάπτισης του Κυρίου.
Πώς ξεκίνησε
Ή μεγάλη σημασία που απέκτησε με την πάροδο του χρόνου στη συνείδηση της Εκκλησίας η νέα γιορτή των Χριστουγέννων και η ευλάβεια των πιστών και ιδιαίτερα των μοναχών, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για την καθιέρωση και της προ των Χριστουγέννων νηστείας. Σ’ αυτό ασφαλώς επέδρασε και η διαμορφωμένη από τότε τεσσαρακονθήμερη νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, που προηγείται του Πάσχα.
Όπως η γιορτή έτσι και η νηστεία, ως προετοιμασία για την υποδοχή των γενεθλίων του Χριστού, εμφανίστηκε αρχικά στη Δύση, όπου η νηστεία αυτή ονομαζόταν Τεσσαρακοστή «του άγιου Μαρτίνου» επειδή άρχιζε από την γιορτή αυτού του άγιου της Δυτικής Εκκλησίας. Το ίδιο έγινε και σ’ εμάς, όπου πολλοί τη νηστεία των Χριστουγέννων ονομάζουν «του άγιου Φιλίππου» επειδή προφανώς αρχίζει την επομένη της μνήμης του Αποστόλου.
Οι πρώτες ιστορικές μαρτυρίες, που έχουμε για τη νηστεία προ των Χριστουγέννων, ανάγονται για τη Δύση στον πέμπτο και για την Ανατολή στον έκτο αιώνα.
Ή νηστεία στην αρχή, όπως φαίνεται, ήταν μικρής διάρκειας. Πιθανότατα ξεκίνησε σαν επταήμερη,  όμως υπό την επίδραση της νηστείας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής έγινε και αυτή σαράντα ήμερες, χωρίς να γίνει τόσο αυστηρή όσο αυτή του Πάσχα.
Πηγή: argiro.gr

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017


Τα ημερολόγια του Πολιτιστικού Συλλόγου Μικρασιατών Κωνσταντινάτου «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» για την καινούρια χρονιά είναι έτοιμα. Η τιμή του ενός είναι 5 ευρώ. Θα χαρούμε πολύ να έχουμε και φέτος την στήριξή σας!




Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017


Μιχαλίτσι
Σημαντική κωμόπολη, στο μέσον ενός απέραντου κάμπου που ποτιζόταν από πέντε ποτάμια, 60 χιλιόμετρα δυτικά της Προύσας. Το Μιχαλίτσι δημιουργήθηκε κατά τη Βυζαντινή περίοδο με την ονομασία Μιχαλίκιον, κοντά στα ερείπια της αρχαίας Μιλητουπόλεως. Η ονομασία «Μιχαλίτσι» προκύπτει από τον Μιχαήλ Μπέη που κατέλαβε το χωριό στα 1342 με εντολή του σουλτάνου Ορχάν.
Το Μιχαλίτσι αποτελούσε έδρα καζά (νομού), σπουδαίο εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο, αξιόλογο συγκοινωνιακό κόμβο που ένωνε την Προύσα με την Πάνορμο και την Κύζικο, καθώς και σημείο αναφοράς για 17 ελληνικά χωριά (π.χ. Πιστικοχώρια, κ.α). Ο ελληνικός πληθυσμός της κωμόπολης (3.500 ή 6.870, από δύο διαφορετικές πηγές) αποτελούνταν από τους γηγενείς κατοίκους που ήταν τουρκόφωνοι και από τους έποικους που μιλούσαν την ελληνική (Μάνη, Θεσσαλία, νησιά). Οι Έλληνες στο Μιχαλίτσι ήταν συγκεντρωμένοι σε δύο συνοικίες, στην επάνω «γιουκαρί μαχαλέ» και στην κάτω «ασαά μαχαλέ».

Εκκλησιαστικά υπαγόταν στην Μητρόπολη Νικαίας (έδρα: Κίος), διέθετε δύο μεγάλους ναούς, του Αγίου Δημητρίου και της Αγίας Παρασκευής, μια μικρή εκκλησία της Παναγίας και δύο παρεκκλήσια της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Ευστρατίου.
Η ίδρυση των σχολών στο Μιχαλίτσι ανάγεται στις αρχές του 19ου αιώνα. Ο Χατζή Κυριάκος, προερχόμενος από τη Φιλαδέλφεια της Λυδίας, έκτισε δυο νέα σχολεία, ένα κοινό και ένα για ελληνικά μαθήματα, με την ονομασία Κοινή Σχολή Μιχαλιτσίου. Στις αρχές του 20ου αιώνα η ελληνική κοινότητα διατηρούσε νηπιαγωγείο, τετρατάξιο παρθεναγωγείο και επτατάξιο αρρεναγωγείο με 240 συνολικά μαθητές.Την ανώτατη διοικητική αρχή της κοινότητας αποτελούσε η επταμελής εφοροδημογεροντία.
Οι κάτοικοι ασχολούνταν με τη γεωργία (αμπέλια, οπωροφόρα δέντρα, σηροτροφία -το Μιχαλίτσι ήταν γεμάτο από μουριές και τριανταφυλλιές), την κτηνοτροφία (τα γαλακτοκομικά του προϊόντα ήταν ονομαστά), το εμπόριο (ως καταστηματάρχες), το ψάρεμα (στους κοντινούς ποταμούς και στη λίμνη της Απολλωνίαδας). Το Μιχαλίτσι διέθετε, επίσης, ζωηρότατη αγορά που διατηρούσε στενές επαφές με την Προύσα.
Στο Μιχαλίτσι κατέφυγαν χιλιάδες Έλληνες από τα κοντινά χωριά και τα νησιά της Προποντίδας, κατά τη διάρκεια του πρώτου διωγμού (1914-1918). Στις 3 Ιουλίου 1920 ο Ελληνικός στρατός απελευθερώνει την πόλη. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή (αποχώρησαν από το λιμάνι της Πανόρμου) οι Μιχαλιτσλήδες πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στα Κύργια και το Καλαμπάκι της Δράμας, στη Νέα Ζίχνη και σε όλο το νομό Σερρών, στην Ελευθερούπολη και το Παλαιοχώρι Καβάλας, στη Θεσσαλονικη, την Έδεσσα, την Αθήνα, κ.α.
Η σημερινή ονομασία του οικισμού είναι Karacabey.

Τα προϊόντα της Προύσας 
Η Προύσα γνώρισε ξεχωριστή ακμή ήδη από τον 18ο με 19ο αιώνα καθώς είχε εξελιχθεί σε ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο,η πόλη συνδεόταν οδικά με την Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη, ενώ η εμπορική διακίνηση των προϊόντων της γινόταν μέσω του λιμανιού των Μουδανιών με τα οποία συνδεόταν μέσω σιδηροδρόμου και αποτελούσαν το επίνειό της.
Η Προύσα με το μπαμπάκι,τις ελιές,τα σιτηρά,το λάδι,τα φρούτα και τα 'τα λεγόμενα ελληνικά «κιλίμια» της, που τα ύφαιναν σχεδόν αποκλειστικά Ελληνίδες εργάτριες, άκμαζε και αυτή χάρη στο ελληνικό της στοιχείο, σκαρφαλωμένη στην πλαγιά του Βιθυνικού Ολύμπου.
Η πόλη εξελίχθηκε σε σημαντικό σηροτροφικό κέντρο. Στα 52 εργοστάσια παραγωγής μεταξιού δούλευαν πολλές Ελληνοπούλες από την Προύσα και τα γύρω χωριά. Αρκετές γυναίκες της Προύσας ασχολούνταν στα σπίτια τους με την παραγωγή κεντημάτων (υφαντά, μεταξωτά, πετσέτες) τα οποία πουλούσαν στην κλειστή αγορά της Προύσας, που αποτελούσε μικρογραφία της αγοράς της κοντινής Κωνσταντινούπολης.
Όσο για τα υπόλοιπα προϊόντα της, η Βιθυνία είναι ονομαστή για τις μουριές της, ενώ η Προύσα κέντρο των πιο καλών εργοστασίων μεταξωτών.
Και ακόμη: «Ος τις γνωρίζει το πλήθος των αμπελώνων,των καλυπτόντων άπασαν άχρι Νικομηδείας την τερπνοτάτην της Βιθυνίας ακτήν, και ιδίως ός τις εγεύθη των ονομαστών σταφυλών εκείνων, αι οποίαι, υπό το όνομα τσαούσια, κατ' εξοχήν εις τους αμπελώνας τούτους τελεσφορούσιν, εκείνος εννοεί παρ'ευθύς...»
Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο που από τέτοια σταφύλια έβγαιναν στα εργοστάσια της Προύσας περίφημα κρασιά, που μερικά θυμίζουν κρασιά της Ισπανίας και,ιδίως, της Μαδέρας. 
Τέλος, αρκετοί Έλληνες της πόλης ήταν έμποροι και καταστηματάρχες στο Μπεζεστένι της Προύσας.

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Ευχαριστούμε πολύ τον Άγγελο Κακαρίδη και το τουριστικό του γραφείο για την υπέροχη εκδρομή που μας πρόσφερε!
Ακολουθεί το βίντεο:

Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017


«Τα οχυρά δεν παραδίδονται. Καταλαμβάνονται.» ήταν η ηρωική απάντηση του Ταγματάρχη Γεώργιου Δουράτσου, διοικητή του Οχυρού Ρούπελ στους Γερμανούς αγγελιοφόρους στις 9 Απριλίου, όταν του ζήτησαν την παράδοση του οχυρού.

Χθες Κυριακή 5 Νοεμβρίου 2017, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μικρασιατών Κωνσταντινάτου επισκέφτηκε το Οχυρό Ρούπελ, τα Άνω Πορόια και το Ιερό Ησυχαστήριο Τιμίου Προδρόμου στο Ακριτοχώρι Σερρών στο πλαίσιο της ημερήσιας εκδρομής που διοργάνωσε. Ήταν μια εξαιρετική εκδρομή που μας έδωσε την ευκαιρία να περιηγηθούμε στις ομορφιές του νομού μας. Ακολουθούν φωτογραφίες: